برده داری نوین ، نگاهی کوتاه به قاچاق انسان در ایران

برده داری نوین

دانلود نسخهPDF

برده داری نوین، نگاهی کوتاه به قاچاق انسان در ایران

 نگاهی کوتاه به وضعیت قاچاق انسان در ایران و نقش مقامات رژیم در تسهیل آن

گزارش ویژه کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران – اوت ۲۰۱۸

زن ستیزی و فساد گسترده و همه جانبه با موجودیت نظام حاکم بر ایران عجین است و بیش از هر قشر دیگری در جامعه ایران، زنان و دختران را قربانی کرده و می کند. یکی از دردناک ترین وجوه این تبعیض جنسی و بهره کشی در ایران، استثمار جنسی و تجارت گسترده زنان و دختران برای برده داری نوین است.

بر اساس تعریف مجمع عمومی سازمان ملل متحد، قاچاق انسان شامل «جابجایی غیرقانونی و مخفیانه ‏اشخاص در درون مرزهای ملی، عمدتاً از کشورهای در حال توسعه و کشورهای دارای اقتصاد بی ثبات به منظور بهره کشی جنسی و اقتصادی از زنان و دختران به خاطر سودجویی کاربران، قاچاقچیان، سندیکاهای تبهکار و سایر فعالیتهای قاچاق از جمله کار خانگی اجباری، ازدواج ‏قلابی، فرزندخواندگی دروغین و استخدام مخفیانه» است.

قاچاق زنان و دختران به خارج از ایران به منظور استفاده در برده داری نوین به خصوص به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، امری بسیار رایج است. تا جایی که یکی از اصلی ترین تئوری پردازان رژیم ملایان به نام حسن عباسی در سخنرانی علنی خود در سال ۲۰۰۸ به آن اعتراف کرد.

عباسی رئیس جمهور وقت رژیم سید محمد خاتمی، وزیر اطلاعات وقت علی یونسی، مجمع تشخیص مصلحت نظام، سپاه، بسیج، شاهرودی رئیس قوه قضائیه، و محمدباقر قالیباف فرمانده سابق نیروی انتظامی و شهردار فعلی تهران را به خاطر پاسخگو نبودن، بی توجهی، عدم مقابله و جلوگیری نکردن از پدیده برده داری نوین و فاجعه قاچاق دختران و زنان ایران به کشورهای عربی محکوم کرد. وی گفت: «به جایی رسیده وضعیت حکومت اسلامی ما، که دختران شیعه را می برند در کشور امارات به حراج می گذارند.»

واضح است که عدم شفافیت رژیم بنیادگرای آخوندی به طور خاص در زمینه نقض حقوق زنان و مسائلی چون برده داری نوین به بالاترین حد خود می رسد. اما اطلاعات محدود به دست آمده در همین حد نیز بیانگر فاجعه ای عظیم است.

از انتشارات کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران – اوت ۲۰۱۸

حق طبع و انتشار محفوظ و متعلق به کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت ایران می باشد.

چاپ و انتشار این گزارش و یا بخش هایی از آن با اجازه قبلی و یا ذکر منبع مجاز است.

ISBN: 978-2-35822-001-9

women.ncr-iran.org/fa

@womenncri.fa  فیسبوک

@womenncri توئیتر